La Casa de Papel Aşıkları, Tokyo-Rio – Bölüm 1

  
   Torik Yazarı                        

DİKKAT SPOILER İÇERİR!!!

Tokyo ile Rio Meğerse Sevgiliymiş

Birinci bölümün ortaları, Tokyo’nun odasının kapısı çalınır. Çalan Rio’dur ve ilk kez anlarız ki yasak olmasına rağmen Tokyo’yla Rio bir ilişki yaşıyorlar. Hem de uzun zamandır.

Tokyo: Kim o?
Rio: Benim, aç kapıyı.
Tokyo: Burada ne işin var? Profesör bizi görürse öldürür.
Rio: Biliyorum. Gel, seninle konuşmalıyım. Gel, otur.
Tokyo: Neler oluyor?
Rio: Soygun yarın. Ne bok olacağını hiç bilmiyoruz. Seninle ilgili ciddi olduğumu bilmeni istiyorum. Ve… şunu kesinlikle anlıyorum… çok genç bir kadın olmadığın için muhtemelen daha ciddi bir bağlılık bekliyorsun. O yüzden sana bunu vermek istiyorum. Sana yüzük alamadım çünkü burada kapalı kaldık. Ama buradan çıkınca sana pırlantaların şahını alacağım. Elini taşımak için bir el arabasına ihtiyacın olacak.
Tokyo: Bu nedir? Bir nişan künyesi mi?
Rio: En azından şimdi gerçek adımı bileceksin.
Tokyo: Evet ama gerçek adlarımızı bilmemiz kurallara aykırı.
Rio: Peki o zaman bakma. Ama bu senin.
Tokyo: Sana nasıl anlatayım? Yaşadığımız şey çok güzeldi. Tamam mı? Harikaydı. Birkaç gece birlikte olduk…
Rio: Birkaç gece mi? Kahretsin, her gece. Dört ya da beş gece haricinde.
Tokyo: Açıkçası, uyumlu bir çift olacağımızı pek sanmıyorum.
Rio: İyi seks yapmıyor muyuz?
Tokyo: İyi seks yapıyoruz.
Rio: Bu iyi bir başlangıç değil mi?
Tokyo: Ama çift olmak için iyi seksten fazlası gerekir.
Rio: Senden 12 yaş küçük olduğum için mi? 300 milyon Avro alacağım. Çocuk değilim. Hayatım yoluna girdi.
Tokyo: Rio, keşke bu aşk olsaydı ama…
Rio: Böyle söyleme. Aşktı. Ben şahidim. Başka biri var, değil mi?
Tokyo: Artık yok. Bak Rio, tüm bunlar bitince birlikte Tahiti’ye gidip bir deneriz. Ama yarın aklında tek bir şey olacak, öldürülmemek.

Farklı Bir Koşu

İkinci bölümün başları, jenerikten hemen sonrası. Rio koşuya çıkar. Ama sıradan bir antrenman değildir bu, çünkü varış noktasında Tokyo beklemektedir. Ama sahne boyunca hiç konuşmazlar, sadece öpüşür, sevişirler.

Sen Benim Jigolomdun

3. bölümde Tokyo ile Rio arasındaki beklenen yüzleşme gerçekleşir. Tokyo, soygunun ardından da bu ilişkiyi devam ettirmek istemektedir. Ama ya Rio?

Tokyo: Ciddileştin, ne oldu?
Rio: Sana ne! Sadece bir çocukmuşum, 5 aylık eğlencen, değil mi? Künyeli bir salak.
Tokyo: Çocuk olduğunu ve seninle olmayacağımı bana vurulma diye söyledim. Çünkü beni vursalar umurumda olmaz.
Rio: Saçmalama. Bunu benim için yapmadın.
Tokyo: Hepinize ne oluyor? Geldiğimden beri laf ediyorsunuz.
Rio: Sorun şu ki, çocuk saçmalığına başlamak için Toledo’dan ayrılmamızı beklediğine eminim. Jigolon olduysam yüzüme söyle.
Tokyo: Sen benim jigolomdun… Ayrıca her şeyim.

Senin Kapına İhtiyacım Var

Artık 7. bölümün ortalarındayız. Rio bir şeyler üzerinde çalışıyor tek başına. İçeri Rio giriyor. Bu sahne bir geri dönüşle bir çok şeyi bize anlatıyor. Tokyo ile Rio’nun Darphane’deki keşif görevine niye beraber gittikleri, bu keşif sırasında neler yaptıkları ve hurdalığa bırakılan arabanın plakasına polisin nasıl ulaştığı… Ayrıca Rio’nun “Ben sizler gibi değilim” sözü delikanlının kafasının yavaş yavaş karışmaya başladığının ipucunu da veriyor seyirciye.

Tokyo: Ne yapıyorsun?
Rio: Hücreleri birleştiriyorum. Patlayıcıları mümkün olan her girişe yerleştirmek için.
Tokyo: Bunu yapmanı Berlin mi istedi?
Rio: Profesör istedi. Daha çok caydırıcı bir şey. Çadırdan görsünler diye.
Tokyo: (içki şişesini göstererek) Ya bu?
Rio: Bu salak biraz şarap bırakmış. Kalanını bitiriyorum.
Tokyo: Vay, vay……… Bayım, yönetici pozisyonu size çok yakışıyor. Hem de çok
Rio: Oturun lütfen Bayan Tokyo. İşe geç kaldınız. Sizi rapor etmem gerek.
Tokyo: Çok üzgünüm müdür bey. Eğer size memelerimden birini göstersem beni rapor etmekten vazgeçer misiniz?
Rio: Çok cazip bir teklif. Ama daha fazlasını teklif etmeniz gerek.
Tokyo: (öpüşürler) Nasıl hissettiğini biliyorum. Rio?
Rio: Duydum. Bu deliğe sıkışmışım ve buraya nasıl geldiğimi düşünüyorum. Ama hatırlamıyorum. Bir gün bir güvenlik sistemine istendiğini hatırlıyorum. Ve Cenevre’de terkedilmiş bir malikanede olduğunu öğrendim. Neyse, boş ver! Güvenlik sistemlerine girmek, bilişim sektöründe çalışmaktan daha eğlenceli. Yani düşünmedim bile. Benim için çocuk oyuncağıydı. Şimdiyse bir öksüzüm.
Tokyo: Benim de annem yok.
Rio: Seninki farklı. Benim annem babam hayatta. Yasal bir işte çalışabilirdim. İşimde iyiydim. İyi de kazanırdım. Normal bir yaşamım olabilirdi. Normal bir kızla tanışırdım. Normal arkadaşlarım olurdu. Ben sizler gibi değilim.
Tokyo: Ne diyeceğimi bilmiyorum.
Rio: Sanırım senin kapına ihtiyacım var.
Tokyo: Hangi kapı?
Rio: Müzeyi ziyaret ettiğimizde bahsettiğin kapı. Annenin ölüm haberini aldığımız gün.

Onu Ben Öldürdüm Üzüntüden

Tokyo ile Rio Darphane’nin tuvaletinde sevişirler. 7. bölümdeyiz hala. Ve Tokyo ağlamaya başlar.

Tokyo: Onu öldüren benmişim gibi geliyor. Çok güzeldi. Onu ben öldürdüm, üzüntüden, yokluğumla, iğrençliğimle ben öldürdüm. Boktan hayatım yüzünden…

Tokyo ile Rio şimdi yan yana oturmaktadırlar.

Tokyo: Sadece beni korumak istemişti. Beni severdi. Beni çok severdi. O gün polise teslim olmamı istedi. Haberlerde ölüm haberimi almamak için. Ben küçük bir kızken, onunlayken kendimi tamamen güvende hissederdim. O yanımda olmazsa problem olurdu.
Rio: Peki ya baban?
Tokyo: Babam yoktu. Annem valiz üreten bir fabrikada çalışırdı. Ayın sonunda yeterli paramız olmadığı zaman gece vardiyasına kalırdı. Ama bana bakacak başka kimse yoktu. O yüzden yalnız kalırdım. Çok korkardım.
Rio: Kaç yaşındaydın o zaman?
Tokyo: Sekiz ya da dokuz, senden biraz daha ufaktım işte… Annem bir oyun yarattı. Odamın duvarına bir kapı çizdi. Bu büyülü bir kapıydı. Korkarsam kapıyı açacaktım ve annem diğer tarafta olacaktı.
Rio: O gittikten sonra açtın mı peki?
Tokyo: Sadece bir kez açılabileceğimi söyledi. Hayatım boyunca bir kez. Ona ihtiyacım olduğunda. Ama sadece bir kez. Ben de korktuğumda kendi kendime derdim ki, “biraz daha dayanabilirim, bir gece daha”. Bir sonraki gece belki daha da korkacağımı düşünürdüm ya da daha yalnız hissedeceğimi ve kapıya ihtiyaç duyacağımı
Rio: Ben daha ilk gün açardım.
Tokyo: Hiç açmadım.
Rio: Tanıdığım en güçlü insansın ve de en inanılmazı ve…
Tokyo: Ve ne?
Rio: Ve… kahretsin, park süresi…

FACEBOOK YORUMLARI


TORİK YORUMLARI